Ik werd geworpen op 25 juli 1966.

Gramsbergen.

Dat zal nu zo’n jaartje of 30 zijn.

Als ventje van een jaar of 10-12 zag ik de grote mensen enorme joekels van vissen vangen in de Stadsgracht van mijn toenmalige woonplaats Coevorden. Ik had eigenlijk vanaf dat moment maar één doel, dus mijn vaste stok werd in de hoek gesmeten en bewapend met een tweedehands werphengel werd de jacht geopend op die kolossen. Met vooral heel veel op je muil vallen en langzaam weer opklauteren lukte het beetje bij beetje.

Het is net wat Tonnie ( Schrijver) zegt, het moet groeien…..Laat ik voorop stellen dat ik m’n Nederlandse visserij eigenlijk altijd alleen beoefen. Onder (vis)maat versta ik dan ook meer dan alleen samen vissen, het delen van ervaringen,belevenissen en vangsten. Eén van de belangrijkste aspecten is vertrouwen hebben in elkaar, en dat zit bij die paar man om me heen wel goed…..

Eigenlijk heb ik daar niet zoveel keuze in en vind het best zo. Ik vis meestal twee nachten in een week. Dit omdat het op een andere wijze  gewoon niet te combineren valt met een gezin met twee kinderen waarvan m’n vrouw een halve baan heeft en ik een volledige baan heb. Mijn hobby mag namelijk niet ten koste gaan van m’n gezin en ik wil er plezier in houden. Tijdens het nachtje in het weekend wil ik nog wel eens een uurtje langer blijven liggen maar dat was het dan ook wel. Het betekend dus s’avonds om 20.00 uur uitpakken en s’morgens om 06.30 inpakken, als het nodig is even snel een foto maken en na een bezoek aan huis, door naar m’n werk.

De nachten in Nederland vinden alleen plaats op rivieren of kanalen. Ik blijf het wilde karakter van dit soort wateren met al hun ups en downs toch het mooiste vinden.

Hoofdzakelijk vind m’n visserij in Nederland plaats.Als ik tijd en zin heb wordt ook Frankrijk wel eens bezocht.

Ik heb in Frankrijk eens een vis van 50+ in handen gehad.

Dat moet dan toch m’n eerste gevangen karper zijn.Om als klein ventje zo’n beest uit het water te sleuren vergeet je niet gauw weer.

Ik heb ooit eens mijn auto willen draaien bovenop een smalle hoge dijk, het ging allemaal ook nog maar net goed en het zweet breekt me nog uit als ik daar aan denk.

In 99 van de 100 gevallen alleen boilies.Die enkele keer dat ik er met de penhengel op uit trek, gaat er een blikje zoete mais mee in de tas.

Ik heb bij mijn weten nog nooit geen boilies gekocht en maak ze dan ook zelf.

Een soepele sterke onderlijn met een line-aligner en een ultra scherpe haak.En waarom? Gewoon niet moeilijk doen. Andere aspecten vind ik minstens net zo belangrijk.

Ik heb ook zo’n boot en maak er met volle tevredenheid in verschillende situaties gebruik van.De dieptemeter vind ik in mijn visserij een onmisbare optie.Het gemak van het in kaart brengen van een stuk kanaal is ongekend.Hahahaha! De aanschaf van de boot was trouwens een verhaal appart:Toen Tonnie een fiks aantal jaren begon met het bouwen van zo’n ‘ding’ vond ik het echt helemaal niks. Ik heb zelfs de opmerking geplaatst dat als het ooit zozover komt dat ik de deuren van de werkplaats open smijt en tegen je zeg, Toon doe mij zo’n boot van je, dat ie me dan door mekaar moest schudden omdat het waarschijnlijk gebeurt in een vlaag van verstands verbijstering.Je raad het al dit hilarische moment heeft plaatsgevonden. Sterker nog, we hebben al een paar jaar een afspraak dat we elkaar voort helpen op zakelijk en op aasgebied…

Best wel, ik ga eigenlijk niet vissen op een onbevoerde stek, dus 7 dagen per weekgaan er bollen te water en zorg ik dat m’n lijnen en onderlijnen op orde zijn.

Eigenlijk niets speciaals, vind het allemaal best met de manier  waarop het nu gaat. Plezier houden en lekker vissen.

Vooral niet al te moeilijk denken,eenvoud,doorzettingsvermogen en een gezondboerenverstand is vaak het beste.